[FS] Music Homework

posted on 30 Oct 2013 19:41 by cpthippo in FS
 
 

The Song That Makes Him Smile
[Okudaira Yuu]


 

               โอคุไดระ ยู ไม่ใช่เด็กหนุ่มประเภทที่เลิกเรียนแล้วจะรีบกลับบ้านทันที ตรงกันข้าม เขาชอบอยู่นอกบ้านจนพระอาทิตย์ตกดิน ถ้าเป็นแต่ก่อนตอนที่ยังอยู่โรงเรียนเก่าในมิคาตะ ชมรมฟุตบอลคือที่ที่จะพบตัวเขาได้

ถ้าหาตัวไม่เจอจริงๆ แค่เดินมาวนๆแถวห้องชมรมก็จะเจอยูนั่งสุมหัววางแผนการเล่นแมชต่อไปอยู่กับเพื่อนซี้และโค้ช แต่ในเมื่อโรงเรียนใหม่ยังไม่มีชมรมให้สิงสถิต หนุ่มกลับบ้านค่ำอย่างยูเลยไม่รู้จะทำอะไร ได้งานอดิเรกใหม่คือการ ‘กินลมชมวิว’ ไปรอบเมือง

           ขายาวๆก้าวไปตามทาง ผ่านร้านขายของสองข้างทางที่เจ้าตัวไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เดินไปหาตู้กดน้ำอัตโนมัติเพื่อกด qoo รสองุ่นเย็นชื่นใจมาดื่มดับกระหาย จังหวะที่กำลังหยอดเหรียญนั่นเอง หางตาก็เหลือบไปเห็นร่าง(ค่อนข้าง)คุ้นตาในชุดนักเรียนแบบเดียวกันยืนอยู่ใกล้กับแผงหนังสือ


 

            เป็นยามาโมโตะ อากิโทชิที่เริ่มบทสนทนาขึ้นก่อน ในมือหมอนั่นถือหนังสือดนตรีไว้ด้วย


 

            ดนตรีงั้นเหรอ...เหมือนอาจารย์วาคามิยะจะพูดอะไรซักอย่างอยู่นะ

            “จะว่าไป โอคุไดระคุงจะเล่นเพลงแบบไหนเหรอครับ การบ้านวิชาดนตรีน่ะ....”


 

            อา...ชัดเลย การบ้านดนตรี ตาย เขาเกือบลืมไปเลย

            แต่ก็ไม่น่าห่วงเท่าไหร่(ล่ะมั้ง) เพราะเขาพอจะเล่นกีต้าร์คลาสสิคได้บ้าง แบบเล่นเองเรียนเองมั่วๆนั่นแหล่ะ


            ใครจะไปนึกว่าจังหวะที่คุยกันอยู่นั่นเอง พวกเขาจะรวมวงกันได้อย่างพิลึกพิลั่นที่สุด คงเพราะมีคานาตะที่โผล่มาอ้อนวอนเพื่อนให้ออกเงินค่าขนมให้(หรือจะเรียกว่าไถก็ไม่ผิดนัก)เป็นคนมัดมือชก(?)ทั้งเขา อากิโทชิ และสาวน้อยริสะที่บังเอิญยืนรอกดน้ำอยู่ จนกลายมาเป็นวงดนตรีจำเป็นสำหรับงานวิชาดนตรีของอาจารย์ประจำชั้น

            ยูกวาดตามองเพื่อนร่วมห้อง(และร่วมวง) เท่าที่ดูหน่วยก้าน อากิโทชิน่าจะพึ่งพาได้มากที่สุดในกลุ่ม เพราะดูท่าแล้วอีกฝ่ายน่าจะมีพื้นฐานดนตรีดีกว่าเพื่อน พอเหลือบตามาทางคานาตะ…


            อืม เอาเถอะ ก็แค่การบ้านขำๆ(?)…

……………………………………………………………………………

            “ขนมจ๊ะเด็กๆ” ชิอน แม่ของเขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องของลูกชายที่สภาพเกือบจะจำไม่ได้ หลังตกลงใช้ห้องนอนของยูบนชั้นสองเป็นแหล่งกบดาน(หรือเรียกให้หรูหน่อยคิอ ห้องซ้อมดนตรี) เพื่อนๆก็จะมาขลุกอยู่ที่นี่เพื่อซ้อมเพลงที่จะใช้แสดงในห้องเรียน แต่สภาพรกรุงรังนี่ แมกกาซีนฟุตบอล หนังสือเกี่ยวกับเครื่องบินและโฟโต้บุ้คโทโมะจินแห่ง AKB48 กระจุยกระจายอยู่เต็มห้อง...


            ขอบใจนะ คานาตะ…


            แม่ยืนยิ้มให้เพื่อนของเขา พลางเหลือบมองสาวน้อยคนเดียวในห้องอย่างเห็นใจ

“แม่วางไว้บนโต๊ะนะจ๊ะ ถ้าหิวน้ำ บอกยูจังให้ลงมาเอาให้เลยนะ”


            “แม่!” ยูถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อถูกแม่เรียกแบบนั้น ริ้วสีชมพูจางๆปรากฎขึ้นข้างแก้ม ตวัดตาไปมองคานาตะที่ทำหน้าเหมือนเตรียมจะล้อเต็มที่ ส่วนอีกสองคนที่เหลือยังรักษาสีหน้าได้อย่างไม่น่าห่วงเท่าไหร่

            แต่ก็อายอยู่ดี...เลยได้แต่เม้มปาก หันไปพึมพำกับเพื่อนว่าให้เริ่มซ้อมอีกรอบเพื่อเบนประเด็น


           วงดนตรีเฉพาะกิจนี่...ถ้าจะให้ประเมินจากมุมมองของเขา ก็พูดได้คำเดียวว่าเห็นแววล่มมาแต่ไกล


            ถึงจะมีอากิโทชิที่เล่นดนตรีเป็นคอยแนะนำเพื่อนๆ แต่การที่ซ้อมไปเล่นไปกินไปเนี่ยเห็นทีจะไม่เวิร์ค

            ก็เพราะเล่นมากกว่าซ้อม


            แถมเขายังต้องคอยเก็บของนู่นนี่ที่คานาตะคุ้ยออกมาดูให้พ้นสายตาหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มอีกด้วย เพราะถ้าริสะเห็น ไม่รู้เขาจะปั้นหน้าแบบไหนกลบเกลื่อนดี แค่นั้นยังไม่พอ เขาถูกไซโคให้ร้องเพลงเป็นเพื่อนริสะ ไม่ให้เธอเหงา ทั้งๆที่เขาร้องเพลงไม่เก่ง


            แต่พอได้เกลากีต้าร์ ร้องเพลงเพี้ยนๆ ยูก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก

            เจ้าตัวคงไม่สังเกต แต่คุณแม่ที่แอบมองอยู่น่ะ รู้ดีว่าลูกชายยิ้มง่ายขึ้นเยอะเลย

……………………………………………………………………………………………………………………

           ถึงจะบอกตัวเองว่าแค่การบ้านขำๆ อย่าไปจริงจังมาก แต่ยูก็อดกังวลไม่ได้ จนบางครั้งก็ไปขอคำแนะนำและฝึกซ้อมเพิ่มเติมกับฮิโรกิ เพื่อนห้อง 2-B ที่เล่นกีต้าร์เก่งมาก


       เป็นเพื่อนกันได้ก็เพราะกีต้าร์


           และเพราะได้ฮิโรกิกับอากิโทชินี่แหล่ะ เขาถึงได้เล่นดีขึ้นบ้าง จากเทคนิคมั่วๆเลยพอมั่วน้อยลง ดูหนักแน่นขึ้น  

           จะว่าไป ก็คล้ายการซ้อมฟุตบอลอยู่เหมือนกัน  พอรู้เทคนิคก็เล่นดีขึ้น พอได้ซ้อมมากๆก็เริ่มชินไปเอง

การบ้านวิชาดนตรีครั้งนี้ ไม่ขำแล้วนะ

……………………………………………………………………………………………………………

วันที่ต้องแสดงมาถึงจนได้

ยูสูดหายใจเข้าลึก หันไปพยักหน้าให้เพื่อนๆร่วมชะตากรรม เมื่อก้าวไปยืนอยู่หน้าห้อง ยอมรับเลยว่ากังวลมาก ในสมองว้าวุ่นไปหมด ถ้าเขาทำพลาดขึ้นมา เพื่อนๆอาจจะโกรธและมีผลต่อคะแนนกลุ่มได้ เพราะอย่างนี้เขาถึงต้องทำให้ดีที่สุด


แต่บางที สีหน้าอาจจะดูจริงจังเกินไป จนริวเซย์ที่นั่งอยู่แถวหน้าสะดุ้งเมื่อสายตาของเขากวาดผ่าน

           ยูผ่อนลมหายใจยาว รู้สึกได้ว่ามือของริสะแตะเข้าที่ต้นแขนอย่างให้กำลังใจ เด็กหนุ่มถึงได้หันไปยิ้มอ่อนๆให้เพื่อน แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองดูเครียดขนาดนั้นเลยรึไงกันนะ


   พวกเขาเล่นเพลง  スーパー・ノヴァ ที่สุ่มหากันจากยูทูป


           เสียงเคาะกลองให้จังหวะจากคานาตะเริ่มขึ้นเป็นอย่างแรก ก่อนที่เสียงกีต้าร์หลักของอากิโทชิจะเริ่มปูทางเพลงให้พวกเขาได้ดีกว่าที่ซ้อมกันไว้มาก ยูถึงได้ใจชื้นขึ้น พรมนิ้วลงบนสายกีต้าร์ขอตัวเอง เสริมเมโลดี้เข้าไปอีก พอได้จังหวะ ก็เหลือบไปสบตากับริสะแล้วพยักหน้าลง


            ต้องร้องเพลงแล้วสินะ หวังว่าจะไม่ล่มก็แล้วกัน….



แม้ว่าการแสดงจะล่มไม่เป็นท่า จนเขาใจหายวาบในตอนแรกที่เริ่มเล่นคร่อมจังหวะกัน ยังจำได้ถึงแววตาตื่นๆของเพื่อนร่วมวงที่หันมามองกันเลิ่กลั่ก ก่อนจะพากันทำเนียน เล่นต่อไป ไม่ใช่เพื่อคะแนน แต่เพื่อความสนุก

            เพราะมีความสุขที่ได้เล่นดนตรีกับเพื่อน แค่นี้ก็พอแล้วนี่นะ


……………………………………………………………………………


         ยูยิ้มกว้าง เป็นรอยยิ้มที่เขาไม่ค่อยได้ยิ้มบ่อยนัก จนคนในบ้านเรียกยิ้มแบบนี้ว่า ‘แรร์ไอเท็มของยูจัง’ เห็นแผ่นหลังคุ้นตาของเพื่อนผู้มีพลังงานเหลือล้นเดินเลี้ยวไปตามทางกลับบ้านของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มร่างสูงจึงรีบสาวเท้าเข้าใกล้ แล้วตบบ่าอีกฝ่ายปุๆ

            “ขอบใจ”

            คานาตะหันมามองงงๆ แต่เขาไม่คิดจะอธิบายเพิ่มเติม ชะลอฝีเท้าแล้วปล่อยให้คานาตะลับสายตาไป

            หันหลังกลับมา ถึงได้เห็นอากิโทชิกับริสะส่งยิ้มอ่อนๆมาให้

            ยูทำหน้านิ่งก่อนจะยกนิ้วโป้งให้เพื่อนทั้งสอง

            เสียงหัวเราะดังก้องถนน เมื่อเด็กทั้งสามหัวเราะออกมาพร้อมกัน


...........................................................................................................

สรุปเพิ่มเติม

- กลุ่มยูคุงประกอบด้วย

ยูคุง: กีต้าร์รอง ร้อง

อากิโทชิคุง: กีต้าร์หลัก  

คานาตะคุง: กลอง

ริสะจัง: ร้องนำ

@cauliei @vongolax27 @furin415




ป.ล. แก๊งค์ยูคุงเล่นเพลงนี้ค่ะ http://www.youtube.com/watch?v=kgf1zrQIVdk

ป.ล.ล. ไว้รูปจะตามมาทีหลังน้อ

ป.ล.ล.ล. เกิดอะไรขึ้น ทำไมท่อนล่างๆมันเป็นแบบนั้น แก้ไ่ได้ งงงงงงง 

 

edit @ 30 Oct 2013 20:02:23 by cpthippo

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจที่ฮิโรกิช่วยยูคุงได้เรื่องกีต้าร์นะคะ >///<
ยูยิ้มง่ายขึ้นเยอะเลย มารั่วกับฮิโรกิมามะ /กวักมือเรียก555555

#2 By Jessda_02 on 2013-11-03 17:48

ฮือออออ อ่านอีกทีแล้วก็น่ารักกันหมดทุกคน
ขอบคุณที่มาฟอร์มวงกันนะคะะะ U/////U

#1 By Harububa on 2013-11-03 12:52