[EGOT] Ep 1 Turn 1

posted on 30 Jun 2013 22:37 by cpthippo

 

[Sub Event 01] A Dream Which I Raise My Sword Towards

 

 

Long ago she was asked about her dream.

            A dream which she was willing to give her sweat and blood only to achieve it. A valuable dream worth dying for.

            ‘What is it?’ She always asked herself. ‘What exactly do I want?’

            She knew long ago that a peaceful life did not exist for people like her. She was born high, that was the price to pay. A noble-born is destined for a stony path. Cold, lifeless, bloodshed yet so delusive that people think it is rosy. A La Vie en Rose is for those who were fooled by the mist of power to rule and luxurious lives noblemen seem to possess.

            She hated it all.

To her, this life is caged, locked up since the very first day she was born to this cruel world with a title ‘princess’. Sure, she did not actually hate it ‘all’. She knew she enjoyed having power above the others, power to rule, power to control and to have things the way she wanted.

            Still…there was something missing.

            ‘What is it?’ She kept asking herself over and over. ‘What exactly do I want?’

            Sadly, she could not find her own answer.

                        

            Once in a long long while, she dreamt of freedom.

            How surprisingly gorgeous a vast green meadow would feel like if she could run freely. How sparkling the ocean could be if she sailed beyond the horizon. She would like to carelessly fall in love with a man, cry her eyes out when things crashed down and learn to love again.

            More importantly, she would be more than delighted to choose her own life.

            That was her imaginary freedom, a freedom that never exist.

            She was a princess of the Iron throne. She was just a political pawn and a prey for fate to mercilessly devour.

            She was Lasair Targaryen, after all.

            Yet, freedom was not what she truly longed for.


 

           

No one told her that sometimes the answer you seek was far closer to you than you realize.

            True.

            The very answer she had been looking for…was right here in front of her.

            How could she be so foolish!


 

            That warm gaze. That gentle smile.  The way his eyes shined when hearing those sweet chatty words of her sister.

            Why did you not look at me the same way!?

            Father, have you ever loved me?


 

            Yes! Love!

            She eventually figured out what exactly she always wanted.


 

            To be loved…


 

Lasair never told how much she loved her father, Aedirys, king of the Iron throne. It felt like there was an invisible wall between them both since she was small.

She was never a sweetheart or an obedient little girl. Not even once. She barely showed her true feeling about this. All she did was acting as if she wanted no love from anyone. She was cold, self-willed and malicious. She could never start a lively healthy talk like Aedrewyn. She could not manage Claris’s warm smiles .


How could father possibly love a daughter like her?

Yet again, just for once, she asked only for once to have that warm smile and heartwarming gaze from her father. Just for once let her have all those things to herself.

She wanted to feel that she was wanted or even better...loved.

And there was one question she would like to sort the answer, yet she decided to keep her mouth shut.


‘Father, have you ever loved me?’





=======================================================

ทำไมอัพแล้วตัวอักษรมันฟอร์แมทเพี้ยน =w="

หนูลาเซียร์แอบดูโรคจิตไงไม่รู้ แต่ก็ตรงคาแรคเตอร์ล่ะน้า

ส่งรูปแบบลายเส้นโคตรๆ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ไม่มีเวลาแล้วจริงๆ (รูปน่ากลัวนัก กลัวแม่หนู ชีโรคจิตจริงสินะ)

 

Comment

Comment:

Tweet

ขออภัยค่ะ ทางสตาฟพลาดไปว่ายังมีโบนัสของเมืองเพิ่มอีก 300
รวมเป็น Money 792 นะคะ ขอบคุณค่ะ

#9 By EGoT on 2013-07-04 01:47

อา.. ลาเซียร์.. ทั้งๆที่เธอต้องการความรัก แต่เพราะไม่รู้จะเข้าหายังไงดีสินะ... /ลูบๆ

ภาษาฟิคสวยมากเลย ฮรือออ /โกยดินกลบฟิคตัวเอง

จะติดตามเรื่องราวของเจ้าหญิงต่อไปป สู้เค้าน้าา cry

#8 By BloodyPena :: Through Ages on 2013-07-03 21:55

อ่าลาเซียร์.....
/มองความต้องการที่ใกล้มาก  ใกล่ถึงเพียงนี้แต่ก็ยังไม่ได้มันมา
ที่สูงมันหนาวจริงไหมลาเซียร์  หนาวและโดดเดี่ยว ; v ;
ข้าแอบกำลังกลัวว่าสาวคนนี้อาจทำบางอย่างได้จากความต้องการนี้............

#7 By A.A the wolf on 2013-07-02 16:13

ตรวจกิจกรรม:
ตัวอักษรทั้งหมด 3,096 ตัว
*สำหรับจุดที่เว้นบรรทัดเป็นช่วงยาว นับว่าเว้นบรรทัดเพียงสองบรรทัดเท่านั้น
ภาพเส้นดินสอ 1 ภาพ

รวมทั้งหมด (3096/7)+50 = 492.26
ผลตอบแทนที่ได้รับ: Money 492

#6 By EGoT on 2013-07-02 02:49

โธ่ลาเซียร์ ต้องการความรักจากคุณพ่อสินะคะ
ยิ่งพ่อมีลูกสาวอีกคนที่ดูจะใส่ใจกว่าด้วยเลยยิ่งรู้สึกว่าตัวเองขาดความรักสินะ
;____;
อ้อนคิงเลยค่ะ เชียร์!!!
ไม่งั้นก็เข้าหาพ่อม่ายลูกติดข้าง ๆ ตัวเลยค่ะ //ผิดแล้วอีฟ...เบลอไปซะนะคะ 555+

#5 By Lionel EGoT on 2013-07-01 19:54

ไม่แน่ใจว่าอ่านแล้วจะแปลถูกรึเปล่านะคะ ฮือ คือรู้สึกได้ว่าลาเซียร์ทั้งน่าอิจฉาและน่าสงสาร สภาพเจ้าหญิงทาร์แกเรียนดูเป็น อืม...นกน้อยในกรงเหล็กที่โดดเดี่ยวและทารุณ ไอ้การถูกเปรียบเทียบกับพี่น้องนั่นก็ไม่ดีเอาเสียเลย
อยู่ในวังใหญ่แบบโดดเดี่ยวได้แต่สงสัยแต่ถามไม่ได้อย่างนี้เหมือนรอวันระเบิดเลยค่ะ T v T คุณพ่อดูแลหน่อยสิคะ ลูกสาวคนนี้น่ารักจะตายไป ฮืออ
/เราแอบรอดูอนาคตต่อๆไป /ลาเซียร์จะมีอะไรออกมา /อุบส์

#4 By Star* of Radiance on 2013-07-01 19:29

ฮว๊ากกกกกก แม่สาวช่างงาม ดราม่าได้ใจดีแท้ ;A;
ถ้าผมยื่นมือให้คุณ....แล้วคุณจะรับมันหรือ? ในเมื่อโลกกรงขังของคุณ...คือสนามเด็กเล่นของผม //ที่ปรึกษาโรคจิต(?)ส่งยิ้มจางให้ --- ว๊อท

#3 By ipodnenaz on 2013-06-30 23:25

‘Father, have you ever loved me?’

อาาา เราก็อยากฟังคำตอบจากท่านพ่อของท่านอยู่เหมือนกัน

#2 By wineolet on 2013-06-30 23:05

Ada - ........................ /หัวเราะกับความจิตของเจ้าหญิงอย่างบ้าคลั่งก่อนวิ่งหนีไปอย่างว่องไว

#1 By mo.saic on 2013-06-30 22:51